Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Hector Guimard

(ur. 1867 w Paryżu – zm. 1942 w Nowym Jorku)

Francuski architekt i projektant wnętrz, mistrz i współtwórca stylu Art Nouveau. Obecnie jego prace są wysoko cenione, za życia nie cieszył się tak dużym uznaniem. Urodził się w Paryżu i tu studiował na Akademii Sztuk Pięknych. Jego pierwszym, dużym zamówieniem była kamienica Castel Béranger (1894-98) w Paryżu, z oryginalną, asymetryczną bramą. Ten budynek przyniósł mu sławę i przysporzył zamożnych klientów, dla których projektował kamienice i wille. Podczas podróży do Belgii w 1895 roku Guimard poznał Victora Hortę, prekursora secesji w architekturze, i oglądał jego prace - m.in. Hôtel Tassel w Brukseli. Po powrocie do Francji Guimard rozwijał styl Art Nouveau, projektując zarówno budynki, jak i wystrój ich wnętrz w najdrobniejszych szczegółach. Tak było w przypadku Hôtel Guimard (1909) – prezentu ślubnego dla żony architekta. W tym duchu zaprojektował też m.in. willę La Bluette w Hermanville (1899), Castel Henriette w Sèvres (1899) i synagogę przy ulicy Pavée w Paryżu (1913).

Dziś jego najbardziej rozpoznawalnym dziełem są ozdobne wejścia do stacji paryskiego metra (1899-1900) - przeszkolone, wsparte na metalowych łukach z roślinnymi ornamentami i na fantazyjnych balustradach. Do ich wykonania Guimard wykorzystał seryjnie produkowane odlewy z żelaza, co nie spodobało się wielu paryżanom. Do naszych czasów zachowały się tylko trzy oryginalne wejścia Guimarda – na stacjach Abbesses i Port Dauphine oraz na skrzyżowaniu Rue des Halles i Place Sainte-Opportune. Wiele innych zrekonstruowano. Bezpowrotnemu zniszczeniu uległa sala koncertowa Humbert de Romans (1902) w Paryżu. Jej kopułę podtrzymywały podpory w kształcie gałęzi drzew. Budynek, uznawany za jedno z najdoskonalszych dzieł Guimarda, znamy tylko z rysunków i zdjęć. Ostatnie lata życia architekt spędził w Nowym Jorku, kompletnie zapomniany. Renesans zainteresowania jego twórczością rozpoczął się w latach 60. XX wieku. Nadal jednak nie powstało muzeum poświęcone Guimardowi, a większość zaprojektowanych przez niego budynków jest własnością prywatną, niedostępną dla zwiedzających.

UDOSTĘPNIJ: