Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Cedric Price

(ur. 1934 w Stone – zm. 2003 w Londynie)

Brytyjski architekt, wizjoner i myśliciel, którego śmiałe koncepcje wykraczały poza utarte schematy i wyprzedzały swoje czasy, przez co w większości pozostały niezrealizowane. Na początku lat 60. Price chciał wznieść okazałą kopułę, pod którą mieściłoby się centrum rozrywki, gigantyczny diabelski młyn na brzegu Tamizy, centrum sztuki o mobilnej konstrukcji i uniwersytet na szynach, nie znalazł jednak zrozumienia ani inwestorów chętnych, by podjąć takie wyzwania. Kilka dekad później inni architekci zbudowali Millenium Dome (O2 Arena) w Londynie, London Eye czy Centrum Pompidou w Paryżu, a o pionierskich pomysłach Price’a mało kto pamięta.

Urodził się i wychował w Staffordshire, jego ojciec był architektem. W 1955 ukończył architekturę na Uniwersytecie w Cambridge. Po studiach przez krótki czas praktykował u Erno Goldfingera. W latach 1958-64 wykładał w Council of Indystrial Design. W 1960 otworzył własną pracownię. W 1961 wraz z Frankiem Newby zaprojektował efektowną wolierę dla ptaków w dla londyńskiego ZOO. W 1971 zbudował wielofunkcyjne Inter-Action Centre w Londynie, które miało służyć lokalnej społeczności jako miejsce spotkań i wydarzeń kulturalnych. Jednak większość jego projektów nie została zrealizowana.

Do najbardziej wizjonerskich pomysłów Price’a należał pałac rozrywki, który miał powstać w 1961 roku na brzegu Tamizy. Projekt zakładał, że budowla nie będzie miała stałego dachu, a jej ściany będzie można dowolnie przemieszczać. Ideę mobilności Price rozwinął w kolejnym koncepcie – uniwersytecie na szynach, czyli jednostki edukacyjnej, która może się przemieszczać i docierać do mniejszych miejscowości, w których nie ma wyższych uczelni. Architekt chciał zaadaptować nieużywane wagony kolejowe na potrzeby swojej ruchomej szkoły – jako sale lekcyjne, laboratoria, biblioteki.

Koledzy po fachu odnosili się do niego z rezerwą, gdyż głosił, że architekci przeceniają swój wpływ na kształtowanie świata i powinni powstrzymać się od budowania. Budynki zaś powinny istnieć tak długo, dopóki dobrze spełniają swoją funkcję. Gdy przestaną być użyteczne, należy je przebudować lub zburzyć. Tak stało się z budynkiem Inter-Action Centre, zburzonym, zgodnie z życzeniem architekta, w 2003 roku.

UDOSTĘPNIJ: