Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Shiro Kuramata

(ur. 1934 w Tokio – zm. 1991)

Jeden z najbardziej wpływowych projektantów japońskich XX wieku, znany m.in. z zamiłowania do industrialnych materiałów, takich jak siatka druciana i szkło akrylowe (pleksiglas), które wykorzystywał w meblarstwie i wystroju wnętrz. Umiejętnie łączył estetykę japońską i europejską, osiągając nowatorskie i ponadczasowe rezultaty. Śledził wszelkie nowinki technologiczne i wykorzystywał je w swoich projektach. Lubił eksperymentować z różnymi materiałami, szukając dla nich nowych zastosowań.

Kuramata ukończył architekturę na Politechnice w Tokio, a następnie wzornictwo przemysłowe w Institute for Design. Doświadczenie zawodowe zdobywał pracując dla producenta mebli - Teikoku i w studiu San-Ai. W 1965 otworzył własną firmę - Kuramata Design Studio, specjalizującą się w projektowaniu wnętrz. Z czasem studio się rozrosło, przyjmując coraz więcej zleceń – przede wszystkim na wystrój klubów, barów i restauracji oraz sklepów i salonów sprzedaży – m.in. Issey Miyake. Do najbardziej znanych Kuramaty na tej niwie realizacji należą Judd Club (1969) i kawiarnia Luccino w Tokio, kwintesencja jego stylu. Niestety, większość tych wnętrz, z natury efemerycznych i ulegających kolejnym modom, nie zachowała się do dziś. Więcej szczęścia miały jego nietuzinkowe meble – kilka z nich znalazło się w stałych kolekcjach renomowanych muzeów, takich jak MoMA w Nowym Jorku i Vitra Design Museum w Weil am Rhein.

W latach 70. Kuramata skupił się na projektowaniu mebli, eksperymentując z zachodnią estetyką i wypróbowując coraz to nowe materiały, takie jak żywica akrylowa i siatka ze stali. O poszukującym Japończyku zrobiło się głośno, a jego projekty zwróciły uwagę europejskich twórców. Na początku lat 80. do współpracy zaprosił go Ettore Sottsass z awangardowej, mediolańskiej grupy Memphis, czego efektem było kilka oryginalnych mebli, jak stół Kyoto z cementu i szkła i stół Sally z tłuczonego szkła i metalu.

Sławę przyniósł mu fotel How High the Moon (1986), zaprojektowany dla rodzimej marki Kurosaki i szybko przejęty przez Vitrę, która wprowadziła go na europejskie salony. Prosta, kubiczna forma jest lekka i przezroczysta dzięki nietypowanemu materiałowi. Kuramata wykonał ten fotel z siatki z niklowanej stali, potęgując wrażenie trójwymiarowości. W ogóle nie zastosował zdawało by się nieodzownej dla foteli ramy. Nietypowe siedzisko wkrótce stało się ikoną meblarstwa, za którą miłośnicy designu gotowi są zapłacić dziesiątki tysięcy dolarów. Podobny status osiągnął fotel Miss Blanche, wyprodukowany jedynie w 56 egzemplarzach i pilnie wypatrywany przez koneserów. Fotel wykonany jest z przezroczystego akrylu z zatopionymi w nim sztucznymi, czerwonymi różami. Wspiera się na nogach z aluminium, barwionego na fioletowo. Przedwczesna śmierć – w wieku 56 lat – przerwała wspaniale rozwijająca się karierę projektanta, który zdążył jednak zapewnić sobie poczesne miejsce w historii nowoczesnego wzornictwa.

UDOSTĘPNIJ: