Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Henry van de Velde

(ur. 1863 w Antwerpii - zm. 1957 w Zurychu)

Belgijski architekt, malarz, projektant mebli i wnętrz. Studiował malarstwo w Antwerpii i Paryżu. Obok Victora Horty był najważniejszym przedstawicielem belgijskiej secesji. Własny dom architekta, zbudowany w 1895 roku w belgijskim Ukkel, to modelowy przykład dążenia Art Nouveau do harmonijnego łączenia wszystkich dziedzin sztuki – malarstwa , rzeźby i reliefu z architekturą i wystrojem wnętrz. Van de Velde zaprojektował nie tylko swój dom, ale całe jego wyposażenie - meble, stolarkę, zastawę stołową, kuchenne utensylia. Po przeprowadzce z Brukseli do Paryża pracował jako projektant w znanym salonie „L’Art Nouveau”, od którego pochodzi francuska nazwa secesji.

W 1901 roku osiadł w Berlinie, gdzie powstała większość projektów mebli, które przyniosły mu sławę. Meble te mają typowe dla secesji kształty - płynne i faliste, oraz bogate ornamenty roślinne. Od 1902 roku pracował dla arystokratów z Weimaru jako projektant wnętrz. W latach 1904-11 zaprojektował budynek Wielkoksiążęcej Saksońskiej Szkoły Sztuk Plastycznych w Weimarze, który kilka lat później stał się siedzibą Bauhausu.

Po I wojnie światowej van de Velde przeniósł się do Szwajcarii, gdzie pracował dla rodziny Kröllerów, bogatych holenderskich kolekcjonerów. W latach 30. pracował nad projektem muzeum Kröllerów, ufundowanego przez rząd holenderski. Inne, najbardziej znane budynki van de Veldego to: willa Eschego w Chemnitz (1903), dom Hohenhof w Hagen (1908), willa Koernera w Chemnitz (1913), dom własny Pod topolami w Weimarze (1908), budynek teatru na wystawę Werkbundu w Kolonii (1914), dom własny La Nouvelle Maison w Tervuren (1928) i Kröller-Müller Museum obok Otterlo (1938).

UDOSTĘPNIJ: