Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Ignazio Gardella

(ur. 1905 w Mediolanie – zm. 1999 tamże)

Architekt i inżynier, jeden z głównych przedstawicieli modernizmu i racjonalizmu we Włoszech.

Pochodził z rodziny o długich tradycjach w dziedzinie architektury. Urodził się w Mediolanie i większość życia spędził w tym mieście. Ukończył inżynierię na Politechnice w Mediolanie (1931) i architekturę w Instituto Universitario di Architettura w Wenecji (IUAV, 1949). W 1929 rozpoczął pracę w biurze Gardella-Martini, założonej przez jego ojca, również architekta.

W latach 30. wiele podróżował i pracował w różnych miastach europejskich, zdobywając doświadczenie i nawiązując kontakty m.in. w Niemczech, Szwecji, Finlandii i Norwegii. W tym czasie poznał m.in. Alvara Aalto. Uczestniczył w wielu branżowych sympozjach i kongresach, poświęconych architekturze nowoczesnej. To pozwoliło mu zyskać szersze spojrzenie i znajomość różnych trendów. W 1935 napisał swój pierwszy artykuł dla opiniotwórczego czasopisma „Casabella” i od tego czasu dużo publikował, zarówno na włoskich, jak i zagranicznych łamach . W 1945 roku rozpoczął pracę dydaktyczną, wykładając na kilku uczelniach – m.in. macierzystej IUAV w Wenecji, z którą związany był przez kolejnych 25 lat.

Wśród jego najbardziej znanych realizacji wymienić należy klinikę dla chorych na gruźlicę w Alessandrii (1938), uważaną za jeden z najczystszych przykładów racjonalizmu we włoskiej architekturze, a także Pawilon Sztuki Współczesnej w Mediolanie (1954), Casa delle Zattre w Wenecji (1958), biurowiec Alfa Romeo w Arese (1969), budynek Wydziału Architektury w Genewie (1989) i teatr Carlo Felice w Genewie (1990).

UDOSTĘPNIJ: