Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Styl preriowy

Powstał w Chicago na przełomie XIX i XX wieku i był charakterystyczny dla architektury mieszkalnej Środkowego Zachodu (głównie w stanach Illinois i Wisconsin). Jego prekursorami byli Louis Sullivan i Frank Lloyd Wright, który skupił wokół siebie dość liczną grupę architektów, tworząc nurt zwany Prairie School.

Styl preriowy to przykład architektury organicznej, tworzonej w harmonii z naturą i doskonale wkomponowanej w otoczenie. Okazałe domy mieszkalne, projektowane na zamówienie zamożnych przedstawicieli amerykańskiej klasy średniej, współgrają z równinnym, dość surowym krajobrazem prerii Środkowego Zachodu. Nie są wysokie, by nie odstawać od otoczenia. Opierają się na prostych, horyzontalnych liniach, mają płaskie lub czterospadowe dachy ocieniające okna i osłaniające je przed letnim słońcem, oraz duże przeszklenia. Okna często umieszczone są w rzędzie, jedno przy drugim, tworząc szklane ściany. Czasem zdobią je witraże z motywami roślinnymi.

Twórcy domów preriowych dostarczali swoim klientom całościowe projekty – łącznie z planem wnętrz i podstawowym umeblowaniem. Na parterze dominuje duża, otwarta przestrzeń, na którą składa się salon, jadalnia i hall, czasem też biblioteka. Sercem domu jest okazały kominek, często w budynku jest więcej niż jedno palenisko. Charakterystycznym elementem stylu preriowego są minimalistyczne, a zarazem luksusowe wnętrza, w których można dostrzec inspiracje tradycyjną architekturą Japonii. Widać tu mistrzowskie rzemiosło, dbałość o wygodę użytkownika i najdrobniejsze detale. Dominują proste, geometryczne kształty i naturalne materiały – ciemne drewno, na ogół dębowe, miejscowy kamień i szkło. Większość mebli jest wbudowana w ściany – półki, siedziska, ławy, szafy i szuflady. Mebli ruchomych jest mało, co ma pomóc w utrzymaniu porządku i harmonii. W palecie barw dominują brązy, beże, zielenie i szarości. Tapicerka, wykonana z naturalnych tkanin, jest stonowana i jednokolorowa. Subtelną ornamentykę, widoczną na płytkach ceramicznych i witrażach, tworzą wzory geometryczne i roślinne, zaczerpnięte z lokalnej flory.

Frank Lloyd Wright projektował domy w stylu preriowym w latach 1901-1911, prowadząc własne studio w Chicago. W biurze tym pracowało wówczas wielu uzdolnionych architektów – m.in. Marion Mahony Griffin, Walter B. Griffin, William G. Purcell i George G. Elmslie.

Najbardziej znanym domem w stylu preriowym jest zaprojektowany przez Franka Lloyda Wrighta dom nad wodospadem – „Fallingwater”(1935) w Bear Run w Pensylwanii, zbudowany jako dom letniskowy dla Edgara Kaufmanna. Budynek ten, doskonale wkomponowany w otoczenie, uważany jest za jedno z największych dokonań amerykańskiej architektury mieszkalnej. W 1964 został przekształcony w muzeum. Z kolei zaprojektowany w 1911 roku dom własny architekta, zwany Taliesin, to jednokondygnacyjny budynek na planie litery L, z jednej strony wychodzący na jezioro. Dom stanął w pobliżu Spring Green w stanie Wisconsin. Inne, znane realizacje Wrighta to m.in. Robie House, Willits House, Coonley House i Martin House.

UDOSTĘPNIJ: