Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Hippolyte Durand

(ur. 1801 w Paryżu – zm. 1882 tamże)

Francuski architekt, tworzący w stylach historycznych – neogotyckim i neorenesansowym. Specjalizował się w projektowaniu budynków sakralnych i restauracji zabytkowych świątyń. Jego najbardziej znanym dziełem jest bazylika Niepokalanego Poczęcia w Lourdes (1872).

Był wyróżniającym się studentem paryskiej Ecole des Beaux Arts, zdobywał medale i nagrody. Pasjonowała go architektura średniowieczna, której wybitne dzieła mógł podziwiać w rodzimej Francji. Postanowił wykorzystać swój talent i umiejętności do przywracania blasku podniszczonym, zaniedbanym budowlom. Zajmował się renowacją wielu kościołów, m.in. bazyliki Saint-Remi w Reims, kościoła Notre-Dame de l’Epine w Chalons-sur-Marne i kościoła Saint-Menoux w Bourbonnais.

W 1846 Aleksander Dumas, opromieniony sukcesem “Trzech muszkieterów” i “Hrabiego Monte Christo”, zamówił u Duranda projekt swej wiejskiej siedziby – Chateau de Monte-Cristo w Le Pont-Marly. Ukończony rok później pałac w stylu renesansowym i stojący naprzeciw niego zameczek w stylu neogotyckim, otoczone wodą i malowniczym parkiem, można podziwiać do dziś. W 1853 cesarz Napoleon III zlecił Durandowi budowę letniej rezydencji w Biarritz. Na skutek nieporozumień z przedstawicielami lokalnych władz praca szła jednak niesporo i w 1855 odebrano Durandowi ten projekt. W kolejnych latach budował głównie obiekty sakralne – klasztor urszulanek w Auch oraz kościoły w Condom, Peyrehorade, Soustons i Tartas. W 1872 ukończył budowę bazyliki Niepokalanego Poczęcia w Lourdes (1872), uznawanej za jego najwybitniejsze dzieło na niwie architektury sakralnej.



UDOSTĘPNIJ: