Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Andreas Hallander

(ur. 1755 w Kopenhadze – zm. 1828 tamże)

Architekt i mistrz ciesielski, tworzący w okresie duńskiego Złotego Wieku, jak zwykło się nazywać czas rozkwitu duńskiej sztuki i architektury w pierwszej połowie XIX stulecia. Wraz z Johanem Martinem Quistem należał do wąskiego i wpływowego grona architektów, którzy odbudowali Kopenhagę po wielkim pożarze w 1795 roku. Pożar ten zniszczył znaczną część zabudowy, m.in. starego miasta. W miejscu spalonych, częściowo drewnianych budynków starówki Hallander wzniósł murowane kamienice w stylu klasycystycznym, które stworzyły nowy charakter i klimat Kopenhagi.

Hallander był synem młynarza. Jako młodzieniec< uczył się zawodu cieśli, następnie studiował architekturę na Królewskiej Duńskiej Akademii Sztuk Pięknych, pod kierunkiem Caspara Frederika Harsdorffa, czołowego przedstawiciela klasycyzmu w Danii. Był wyróżniającym się studentem, w 1780 roku otrzymał srebrny medal Akademii. Po studiach nadal utrzymywał kontakty ze swoim mistrzem, Harsdorffem, i kolegami z uczelni. Razem stanowili grupę szanowanych obywateli Kopenhagi, którzy mieli znaczący wpływ na nowy, neoklasycystyczny wizerunek miasta i wyraźnie wzbogacili się na inwestycjach w parcele i nieruchomości.

UDOSTĘPNIJ: