Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Michael Gottlieb Bindesbøll

(ur. 1800 w Ledøje – zm. 1856 w Frederiksbergu)

Duński architekt, jeden z czołowych przedstawicieli neoklasycyzmu. Tworzył w okresie zwanym Duńskim Złotym Wiekiem, który przypada na pierwszą połowę XIX stulecia. Wówczas, mimo zniszczeń pozostawionych przez wojny napoleońskie, spalenia Kopenhagi i bankructwa kraju, duńska sztuka i architektura rozwijały się z godnym podziwu wigorem. Dominującym stylem był neoklasycyzm. Tworzyli wówczas wybitni malarze – m.in. Christoffer Wilhelm Eckersberg, i rzeźbiarz Bertel Thorvaldsen. Odbudową zniszczonej Kopenhagi i nadaniem jej nowego charakteru zajęli się Christian Frederik Hansen i Michael Gottlieb Bindesbøll.

Za najważniejsze dzieło Bindesbølla uważa się Muzeum Thorvaldsena w Kopenhadze (1838-48), w którym zebrano dzieła wybitnego rzeźbiarza oraz przedmioty osobiste i zbiory sztuki, które zgromadził w trakcie wieloletniego pobytu w Rzymie. Budynek jest utrzymany w stylu greckiego antyku, rozplanowany wokół wewnętrznego dziedzińca.

Gottlieb Bindesbøll w młodości uczył się konstruowania wiatraków i uczęszczał na zajęcia z rysunku na Duńskiej Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Kopenhadze (1817-23). W 1822 podróżował po Francji i Niemczech, gdzie oglądał budynki Karla Friedricha Schinkla, wybitnego przedstawiciela klasycyzmu. Poznał też niemieckiego archeologa Franza Gau, który rozbudził w nim zainteresowanie architekturą antyczną, zwłaszcza zaś polichromią.

Po powrocie do Danii Bindesbøll zaczął praktykować jako architekt i kontynuował naukę na Akademii. W 1833 został wyróżniony złotym medalem, z którym wiązało się stypendium na podróż po Europie. Spędził blisko 4 lata w Rzymie. Wówczas przebywała tam liczna grupa duńskich artystów, z Bertelem Thorvaldsenem na czele. Bindesbøll zwiedził też Ateny i Konstantynopol.

Po powrocie do kraju zbudował Muzeum Thorvaldsena, wykorzystując obserwacje poczynione w Grecji. W 1847 został mianowany królewskim inspektorem budowlanym w Holsztynie, a w 1849 – w Jutlandii. W 1851 wrócił do Kopenhagi. Zaprojektował osiedle niedrogich, funkcjonalnych domów szeregowych dla zwykłych zjadaczy chleba, zwane później Brumleby. Stało się ono wzorem dla kolejnych tego typu inwestycji. Projektował też wille dla zamożniejszych klientów, prowincjonalne kościoły i budynki użyteczności publicznej.

UDOSTĘPNIJ: