Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Caspar Frederik Harsdorff

(ur. 1735 w Kopenhadze – zm. 1799 w Frederiksbergu)

Architekt duński, czołowy przedstawiciel neoklasycyzmu w swoim kraju. Autor kaplicy grobowej króla Frederika V w katedrze w Roskilde, uznawanej za jedno z najdoskonalszych dzieł neoklasycyzmu w Europie. Budowę kaplicy dokończył jego najzdolniejszy uczeń i współpracownik, Christian Frederik Hansen. Harsdorff pracował przede wszystkim w Kopenhadze.

Jako dziecko Harsdorff objawił talent do matematyki i początkowo kształcił się na inżyniera, ale bardziej pociągała go architektura. Studiował na Królewskiej Duńskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem uznanego francuskiego neoklasyka Nicolasa-Henri Jardina, który przez kilkanaście lat pełnił w Danii funkcję nadwornego architekta. W 1756 roku Harsdorff otrzymał złoty medal Akademii za projekt bramy miejskiej i sześcioletnie stypendium, dzięki któremu odbył podroż po Europie. Spędził cztery lata we Francji, ucząc się pod kierunkiem Jacquesa-Francoisa Blondela, architekta króla Ludwika XV. Następnie podróżował po Włoszech, podziwiając, mierząc i rysując zabytki architektury rzymskiej.

Do Danii wrócił w 1764 roku. Rok później został członkiem Królewskiej Duńskiej Akademii Sztuk Pięknych, a następnie jej profesorem. Od 1770 pracował jako architekt i budowniczy dla dworu króla Christiana VII. Nicolas-Henri Jardin wyznaczył go na swojego następcę na stanowisku profesora architektury na Akademii. Harsdorff objął katedrę po wyjeździe Jardina do Francji. Wykształcił grono zdolnych uczniów, takich jak Christian Frederik Hansen i Joseph Christian Lillie.

W 1773 przebudował królewskie ogrody wokół zamku Rosenborg w Kopenhadze i wzniósł utrzymany w stylu doryckim pawilon Herkulesa. Następnie w latach 1773-74 rozbudował Teatr Królewski (Det Kongelige Teater) na Kongens Nytorv, najwiekszym i najbardziej reprezentacyjmym placu Kopenhagi. W 1779-80 zbudował przy placu własny dom, który stał sie wzorem dla tego typu budynków w Kopenhadze. W 1781 został mianowany naczelnym budowniczym królewskim. W latach 1794-95 zbudował kolumnadę przy pałacu królewskim Amalienborg. Przyjmował też zlecenia na prywatne domy i rezydencje.

UDOSTĘPNIJ: