Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Luigi Vanvitelli

(ur. 1700 w Neapolu – zm. 1773 w Casercie)

Uznawany za najbardziej wpływowego włoskiego XVIII wieku, reprezentant klasycyzującego, późnego baroku. Syn holenderskiego malarza, Gaspara van Wittela, który osiedlił się we Włoszech i zmienił nazwisko. Luigi Vanvitelli uczył się zawodu architekta w Rzymie, jego mistrzem był Nicola Salvi. Razem przeprowadzili wiele prac w Rzymie – m.in. zbudowali piękną Fontannę di Trevi, zaprojektowaną przez Salviego. Vanvitelli wygrał konkursy na nową fasadę bazyliki św. Jana na Lateranie i Palazzo Poli. Ówczesny papież Klemens XII dostrzegł talent młodego architekta i zlecił mu kolejne prace – m.in. budowę Lazaretto (zwanego później Mole Vanvitelliana) w portowym mieście Ancona. Pięciokątny, okazały gmach z wewnętrznym dziedzińcem stanął na sztucznej wyspie przy porcie w latach 1733-43. Przybysze z zewnątrz przechodzili tam kwarantannę, budynek służył też jako szpital i leprozorium, a w późniejszym okresie - koszary. Po powrocie do Rzymu Vanvitelli ustabilizował konstrukcję kopuły bazyliki św. Piotra, zaprojektował tez wspólnie z Salvin kaplicę św. Jana Chrzciciela na zamówienie króla Portugalii Jana V.

Swoje największe zlecenie Vanvitelli otrzymał od Karola VII, króla Neapolu i Sycylii, późniejszego króla Hiszpanii. Władca powierzył mu budowę monumentalnego pałacu królewskiego w Casercie (Reggia di Caserta), około 40 km od Neapolu. Budowla ta miała być wizytówką dynastii Burbonów, a zarazem bezpiecznym schronieniem dla rodziny panującej i dworu. Położony nad morzem Neapol był narażony na ataki obcych flot. Projektując Reggia di Caserta Vanvitteli wzorował się na pałacu w Wersalu, tworząc budowlę o 1200 salach, bogato zdobionych fasadach i starannie rozplanowanych ogrodach. W kompleksie pałacowych budynków znalazł się też m.in. teatr i biblioteka. Reggia di Caserta to największy pałac wzniesiony w Europie w XVIII wieku. W 1996 roku wraz z parkiem i akweduktem Vanvitellego został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Vanvitelli nie doczekał ukończenia dzieła. Budowę imponującego kompleksu ukończył jego syn, Carlo, w 1780 roku.

UDOSTĘPNIJ: