Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Sławomir Odrzywolski

(ur. 1846 w Zakrzówku – zm. 1933 w Krakowie)

Architekt i konserwator zabytków, restaurator katedry na Wawelu, autor publikacji „Wawel” (1880) i „Renesans w Polsce” (1899).W latach 1860-1866 studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie. Następnie przeniósł się do Berlina, gdzie kontynuował naukę na tamtejszej Bauakademie. W 1878 roku osiadł na stałe w Krakowie, gdzie powstało wiele zaprojektowanych przez niego budynków, a kilka cennych zabytków odzyskało dzięki niemu świetność. W latach 1878-1909 był profesorem w krakowskim Instytucie Technicznym. W 1879 nawiązał współpracę z Komisją do Badań Sztuki w Polsce, powołaną przez Akademię Umiejętności. W latach 1887-1913 pełnił funkcję konserwatora drugiego okręgu Galicji. Należał m.in. do Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych oraz Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa. Jego najważniejszym dziełem jako konserwatora zabytków jest renowacja katedry na Wawelu, prowadzona w latach 1884-1904.

Był aktywnym architektem, projektował w stylu eklektycznym, a z czasem zwrócił się ku secesji i modernizmowi. Budował domy mieszkalne, kamienice, kościoły i gmachy użyteczności publicznej. Najwięcej jego realizacji powstało w Krakowie, m.in. kamienice przy ulicy Basztowej, ul. Józefa Piłsudskiego i Studenckiej, gmachy Akademii Górniczo-Hutniczej (1923-35, wspólnie z Wacławem Krzyżanowskim) i siedziba Towarzystwa Rolniczego (1909). Poza Krakowem wzniósł kilka kościołów, m.in. w Albigowej, Mrowli, Rabce, Rudawie i Równem. Zdobył pierwszą nagrodę w konkursie na kościół św. Elżbiety we Lwowie (1903). Zaprojektował też budynek gimnazjum w Jaśle i pałac w Partyniu oraz szafy muzealne dla Muzeum Czartoryskich i prospekt organów w kościele Bożego Ciała w Bieczu.

UDOSTĘPNIJ: