Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Styl regencji

Przejściowa faza stylowa, która pojawiła się w ostatnich latach rządów Ludwika XIV i panowała w czasie regencji księcia Filipa Orleańskiego (1715-23). Wyraźnie widoczna w ornamentyce, meblarstwie i dekoracji wnętrz. Styl regencji łączy w sobie symetrię i pewną dyscyplinę ornamentu, charakterystyczną dla sztuki czasów Ludwika XIV, z większą swobodą, dekoracyjnością i lekkością, zwiastująca nadejście rokoka. Do typowych motywów ornamentalnych należą muszle (rocaille), liście akantu kwiaty, romboidalne kratki z różyczami, popiersia uśmiechniętych dziewcząt (tzw. espagnolettes), atrybuty pasterskie i miłosne oraz scenki przedstawiające bawiące się małpki.

Meble pokrywano fornirem (amarant, palisander), bogato zdobiono złoconymi i cyzelowanymi okuciami z brązu. Wśród charakterystycznych mebli okresu regencji wyróżniają się stoły do pisania i komody. Najwazniejsi twórcy stylu regencji to: architekci Robert de Cotte, Jacques Ange Gabriel i Germain Boffrand, dekoratorzy: Gilles-Marie Oppenord i Pierre Lepautre, ebenista Charles Cressent i złotnik Th. Germain.

UDOSTĘPNIJ: