⚠ Już wkrótce zapraszamy na nową stronę Domo+ w ramach serwisu CANAL+ telewizja przez internet.
Informujemy jednocześnie, że strona zmieni swoją formę, a niektóre materiały i funkcjonalności nie będą dostępne.
Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Gilles-Marie Oppenord

(ur. 1672 w Paryżu – zm. 1742)

Niderlandzki architekt, rysownik, dekorator i projektant mebli, działający we Francji w pierwszej połowie XVIII wieku. Współtwórca i jeden z głównych przedstawicieli stylu regencji i stylu Ludwika XV. Prekursor rokoka.

Jego pierwszym nauczycielem był ojciec, uznany ebenista Alexandre-Jean Oppenord, pracujący dla króla Ludwika XIV. Gilles-Marie wychowywał się w Luwrze. Praktykował także u Julesa Hardouin-Mansarta, głównego architekta Króla-Słońce. W latach 1692-99 przebywał we Włoszech, by uzupełnić wykształcenie. Oglądał, mierzył i szkicował antyczne budowle. Podczas pobytu w Rzymie uległ fascynacji architekturą Berniniego i Borrominiego. Po powrocie do Francji od 1708 roku pracował jako architekt i dekorator dla księcia Filipa Orleańskiego, który poznał się na talencie młodego mistrza i został jego protektorem. Zlecił mu przebudowę i dekorację wnętrz swojej siedziby – Palais Royale w Paryżu. Oppenord zaprojektował kompletny wystrój pałacu, od dekoracji ścian poprzez meble, żyrandole, świeczniki i zegary. Gdy Filip Orleański został regentem (1715-23), mianował Oppenorda dyrektorem królewskich manufaktur i zarządcą ogrodów. Praca dla regenta ugruntowała reputację Oppenorda i przysporzyła mu wielu możnych klientów, również wśród dostojników kościelnych. Zaprojektował m.in. ołtarze kościołów Saint-Germain-des-Pres i Saint Sulpice w Paryżu.

Oppenord wypracował własny styl dekoratorski, wywodzący się z włoskiego baroku, wsparty wyobraźnią i talentem artysty. Łączy on fantazję, lekkość i elegancję z harmonią i symetrią. W projektach ornamentów pojawiają się naturalistyczne motywy roślinne, muszle i motywy orientalne. Oppenord wykonywał rysunkowe wzory detali architektonicznych, elementów dekoracji i wystroju wnętrz, mebli i nagrobków. Zostały opublikowane w zbiorach „Livre de fragments d’architectures…” i „Livre de differents morceaux…”.

UDOSTĘPNIJ: