Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Styl Ludwika XV

francuska odmiana rokoka, rozwijająca się w latach 1723-1750, w okresie panowania Ludwika XV. Styl ten był odzwierciedleniem zmian, jakie zaszły na królewskim dworze. Sztywny ceremoniał, wprowadzony przez Ludwika XIV, przestał obowiązywać po jego śmierci. Bujnie rozkwitło życie towarzyskie, a zmysłowość i wyrafinowany smak przenikały do wszystkich dziedzin sztuki. Monumentalizm zastąpiło dążenie do komfortu i intymności. W architekturze i dekoracji wnętrz dominowały formy krzywoliniowe, ornamentyka stała się bardziej wysublimowana. Dla architektury tego okresu charakterystyczne są pałacyki i pawilony ogrodowe (maison de plaisance) oraz pałac miejski (hôtel). Wnętrza stały się mniejsze, bardziej kameralne i intymne, dostosowane do określonych funkcji. Projektowano buduary, gabinety i pokoje muzyczne, by zapewnić użytkownikom maksimum komfortu. Dominowały jasne, pastelowe kolory i delikatne sztukaterie z motywami rocaille (w kształcie muszli). W ornamentyce królowały motywy zaczerpnięte z natury (róże, bukiety drobnych kwiatów, liście, gałązki, realistycznie przedstawione zwierzęta: psy, małpy, ptaki). Do czołowych dekoratorów wnętrz należeli: Gilles Marie Oppenordt, Juste Aurèle Meissonier, Robert de Cotte i Nicolas Pineau.

Bardzo wysoki poziom osiągnęło meblarstwo. Meble były mniejsze, lżejsze i wygodniejsze niż w okresie Ludwika XIV. Zapanowała różnorodność drobnych sprzętów pomocniczych (toaletki, serwantki, szyfoniery, stoliczki). Wprowadzono szafkę narożną i biurko cylindryczne. Meble wykonywano z egzotycznych gatunków drewna (mahoń, palisander), zdobiono cyzelowanymi brązami, intarsją, laką i plakietkami z porcelany. Stosowano skomplikowane mechanizmy (zamki, skrytki). Najwybitniejszymi ebenistami epoki byli Jean François Oeben i Charles Cressent. Najbardziej znanym meblem jest biurko Ludwika XV, nad którym prace rozpoczął Oeben w 1760 roku , a zakończył w 1769 roku jego uczeń, Jean Henri Riesener.

Bujnie rozwijała się produkcja tapiserii (Beauvais, Paryż), kobierców i tkanin jedwabnych (Lyon), porcelany (Saint-Cloud,Sèvres,Vincennes) i fajansów (Marsylia, Moustiers, Rouen). Wielkim powodzeniem cieszyły się wyroby złotnicze i drobne przedmioty użytkowe – wachlarze i tabakierki.

UDOSTĘPNIJ: