Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Bauhaus

Niemiecka uczelnia artystyczna, założona w 1919 roku w Weimarze przez Waltera Gropiusa jako szkoła budownictwa. W 1925 roku została przeniesiona do Dessau, w 1932 - do Berlina, a w 1934 - zlikwidowana przez nazistów. Pomimo stosunkowo krótkiego okresu istnienia miała ogromny wpływ na kształtowanie się i rozwój sztuki współczesnej, architektury i wzornictwa przemysłowego. Wyróżniała się nowatorskim programem nauczania, w którym kładziono duży nacisk na kwestie techniczne i społeczny odbiór sztuki. Głównym założeniem programowym uczelni było dążenie do stworzenia nowoczesnej, funkcjonalnej architektury, integralnie związanej z innymi dziedzinami sztuki. Dlatego określenia „Bauhaus” używa się również w odniesieniu do wypracowanego na uczelni stylu architektonicznego, który jest jednym z prądów modernizmu. Pod względem ideowym większość wykładowców i studentów uczelni reprezentowała lewicowy i egalitarny światopogląd. Chcieli tworzyć funkcjonalne i niedrogie domy dla zwykłych ludzi, wychodząc z założenia, że architektura ma znaczący wpływ na jakość życia człowieka i na rozwój społeczny. Propagowali stosowanie prefabrykatów w budownictwie. Uważali, że projektowanie jest zarówno sztuką, jak i nauką, wymaga rozległej wiedzy i umiejętności praktycznych. Dyrektorami uczelni byli kolejno: Walter Gropius, Hannes Meyer i Ludwig Mies van der Rohe. Wśród wykładowców znaleźli się m.in. Wasilij Kandinskij, Paul Klee, Johannes Itten, Laszlo Moholy-Nagy, Lionel Feininger i Marcel Breuer.

UDOSTĘPNIJ: