Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Mies van der Rohe

Niemiecki architekt (1886-1969), jeden z prekursorów nowoczesnej architektury, zwany „ojcem duchowym” minimalizmu. Zwykł mawiać, że „mniej znaczy więcej”. W ciągu sześćdziesięciu lat pracy zaprojektował ponad siedemdziesiąt budynków. Nagroda jego imienia - Mies van der Rohe Award - należy do najbardziej prestiżowych w dziedzinie architektury. Choć nie miał formalnego wykształcenia - nie studiował na wyższej uczelni - uważany jest za jednego z najwybitniejszych architektów XX wieku. W młodości zetknął się z Peterem Behrensem, Walterem Gropiusem i Le Corbusierem. Wkrótce stał się orędownikiem architektury ze szkła i stali. W pogrążających się w nazizmie Niemczech jego śmiałe projekty nie cieszyły się uznaniem. Należał do Werkbundu, postępowej organizacji zrzeszającej architektów, inżynierów i plastyków. W 1927 roku jako dyrektor artystyczny Werkbundu zorganizował wielką wystawę - osiedle mieszkaniowe Weissenhof w Stuttgarcie.

Wobec braku zamówień Mies wraz ze swoją życiową partnerką, projektantką wnętrz Lilly Reich, zajął się projektowaniem mebli (słynne krzesła MR 10, MR 20 i Barcelona). W latach 1930-32 sprawował funkcję dyrektora Bauhausu, uczelni artystycznej założonej przez Waltera Gropiusa. W 1934 roku Bauhaus został zamknięty przez nazistów, a Werkbund - rozwiązany. W 1937 rozczarowany swoim krajem Mies van der Rohe wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie spędził resztę życia. Zamieszkał w Chicago, gdzie zrealizowano aż 45 jego projektów. Do najbardziej znanych należą: zespół budynków kampusu IIT (w tym Crown Hall, siedziba Szkoły Architektury, uważana za kwintesencję stylu Miesa), apartamentowce Lake Shore Drive i biurowiec IBM. W Nowym Jorku stoi tylko jeden budynek Miesa, sławny wieżowiec Seagram Building. Architekt pracował też dla Kanadyjczyków, projektując Toronto Dominion Centre w Toronto i Westmount Square w Montrealu. W Berlinie wznosi się charakterystyczny budynek Nowej Galerii Narodowej jego projektu.

UDOSTĘPNIJ: