⚠ Już wkrótce zapraszamy na nową stronę Domo+ w ramach serwisu CANAL+ telewizja przez internet.
Informujemy jednocześnie, że strona zmieni swoją formę, a niektóre materiały i funkcjonalności nie będą dostępne.
Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Guarino Guarini

(ur. 1624 w Modenie – zm. 1683 w Mediolanie)

Wybitny architekt i matematyk włoski, przedstawiciel tzw. malowniczego baroku, charakteryzującego się m.in. zamiłowaniem do pofalowanych, wygiętych fasad i fantazyjnych kopuł. Działał w Turynie i w Paryżu. Dzieciństwo i młodość spędził w Modenie. Jako nastolatek wstąpił do niewielkiego, elitarnego zakonu teatynów, gdzie uczył się podstaw teologii. Nowicjat odbył w Rzymie, gdzie studiował teologię, filozofię i matematykę. Zapoznał się z dziełami wielkich architektów epoki – Berniniego i Borrominiego – i pod ich wpływem postanowił zająć się architekturą. W 1655 roku przeniósł się do Messyny, gdzie zaprojektował fasadę kościoła Santa Annunziata. Następnie przeniósł się do Paryża, gdzie zapoznał się z filozofią Kartezjusza, która wywarła na nim duże wrażenie. Od tego czasu starał się łączyć w swoich dziełach kartezjański racjonalizm z duchowością religijną. W Paryżu zaprojektował m.in. kościół Ste-Anne Royals. Guarini wykorzystywał swoje umiejętności matematyczne do projektowania innowacyjnych konstrukcji, m.in. kopuł. Fascynowała go architektura gotycka z jej niebotycznie wysokimi sklepieniami, cienkimi ścianami i zewnętrznymi przyporami.

W 1666 roku przybył do Turynu na zaproszenie księcia Sabaudii i Piemontu, który zlecił mu budowę wielkiej kaplicy dynastycznej Świętego Całunu. Capella dello Sindone - najważniejsza budowla w dorobku Guariniego - została niestety poważnie zniszczona w wielkim pożarze w 1997 roku. Architekt pozostał w Turynie do końca życia, poszukując innowacyjnych rozwiązań konstrukcyjnych i estetycznych. Zbudował tam m.in. kościół zakonu teatynów San Lorenzo (budowla ta oprócz posadzki nie posiada ani jednej równej płaszczyzny) i pałac Carignano – budynek o fantazyjnych ceglanych fasadach i o różnych kształtach sal i pomieszczeń - czworokątne, sześcioboczne, okrągłe i eliptyczne). Opublikował wiele prac z zakresu matematyki, architektury, filozofii i astronomii, był też nauczycielem dzieci z rodziny książęcej.

UDOSTĘPNIJ: