Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

James Gibbs

(ur. 1682 w Aberdeen – zm. 1745 w Londynie)

Barokowy architekt brytyjski. Urodził się w Szkocji, architektury uczył się w Rzymie, a jego najważniejsze dzieła powstały w Anglii. Są to: gmach Senatu i cztery budynki King’s College w Cambridge, londyńskie kościoły St Martin-in-the-Fields, St Mary-le-Bone, St Mary-le-Strand oraz Christ Church College i malownicza biblioteka Radcliffe Camera w Oksfordzie - cylindryczna budowla przykryta kopułą.

Gibbs pochodził z kupieckiej, katolickiej rodziny. Po śmierci rodziców przeniósł się do krewnych w Holandii. Jako młodzieniec sporo podróżował po Europie – zwiedził Flandrię, Francję, Szwajcarię i Niemcy. W 1703 roku zatrzymał się w Rzymie i rozpoczął naukę w seminarium duchownym. Porzucił jednak tę ścieżkę i od 1704 roku pobierał lekcje architektury u Carla Fontany. W 1708 wrócił do Wielkiej Brytanii. Dzięki nawiązanym w kręgach arystokracji znajomościom otrzymywał intratne zlecenia na przebudowy okazałych, rodowych posiadłości i wiejskich rezydencji (m.in. Wimpole Hall, Ditchley, Sudbrooke Lodge, Patshull Hall).

W przeciwieństwie do wielu brytyjskich architektów epoki Gibbs nie tworzył w modnym wówczas, klasycyzującym stylu palladiańskim, lecz kontynuował dzieło mistrzów baroku. Był uczniem Włocha Carla Fontany, w jego projektach wyraźnie widoczne są wpływy Inigo Jonesa i Christophera Wrena. Jednak barokowy styl Gibbsa ma wiele cech indywidualnych, które świadczą o jego klasie, talencie i kreatywności. Choć można by rzecz niemodny, bo tworzący w odchodzącym do przeszłości stylu, Gibbs otrzymywał wiele zamówień, zarówno od osób prywatnych, jak i na budynki użyteczności publicznej, kościoły i gmachy szacownych angielskich uczelni – Oksford i Cambridge.

Twórczość Gibbsa stała się dobrze znana już za jego życia także dzięki publikacjom. W 1728 roku architekt wydał obszerne dzieło „A Book of Architecture, containing designs of buildings and ornaments”, zawierające liczne rysunki i opisy jego własnych budowli, detali architektonicznych i ornamentów. Tym samym był pierwszym brytyjskim architektem, który opublikował własne projekty. W 1732 wydał “The Rules for Drawing the Several Parts of Architecture”, a w późniejszych latach jeszcze kilka książek, dotyczących nie tylko architektury (m.in. “The History of the Portuguese during the Reign of Emanuel”).

UDOSTĘPNIJ: