Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Jakub Fontana

(ur. 1710 w Szczuczynie – zm. 1773 w Warszawie)

Polski architekt włoskiego pochodzenia, w uznaniu zasług nobilitowany w 1764 roku. Jego twórczość łączy elementy dojrzałego baroku i wczesnego klasycyzmu. Jego pierwszym nauczycielem był ojciec, architekt Józef Fontana. We wczesnym okresie twórczości Jakuba często pracowali razem, m.in. przy projekcie kościoła pijarów w Łowiczu i kościoła franciszkanów w Warszawie. W latach 1732-36 Jakub podróżował po Europie, by poznać architekturę Włoch i Francji. Przywiózł z tej wyprawy wiele szkiców i rysunków, które w kolejnych latach były dla niego inspiracją.

Po śmierci ojca w 1741 roku przejął rodzinną firmę i rozpoczął samodzielną pracę projektową. Otrzymywał zlecenia na prace publiczne, m.in. kierowany przez niego zespół wykonał pomiary warszawskich nieruchomości. Zbudował kościół w Karczewie, w Warszawie wzniósł kościół Wizytek oraz szpitale: Dzieciątka Jezus, Bonifratrów i św. Rocha. Zaprojektował liczne pałace i dwory dla polskich arystokratów, głównie na terenie kielecczyzny i w okolicach Krakowa. W 1750 roku rozpoczął przebudowę pałacu Branickich w Białymstoku, a następnie przebudował pałac Potockich w Radzyniu Podlaskim. Udane realizacje przyniosły mu rozgłos wśród magnaterii i kolejne zlecenia. Po objęciu tronu przez Stanisława Augusta Poniatowskiego został pierwszym architektem króla i prowadził prace na Zamku Królewskim w Warszawie.

UDOSTĘPNIJ: