Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Donato Bramante

(ur. 1444 pod Urbino – zm. 1514 w Rzymie)

Architekt i malarz, jeden z pierwszych i najwybitniejszych przedstawicieli dojrzałego, włoskiego renesansu. Wywarł znaczący wpływ na rozwój architektury europejskiej, na mediolańskim dworze prowadził ożywione dysputy z innym geniuszem epoki – Leonardem da Vinci. O jego dzieciństwie niewiele wiadomo. Już jako młody chłopak uczył się malarstwa, jego mistrzami byli uznani artyści - Andrea Mantegna i Piero Della Francesca. W Urbino wzniósł m.in. Palazzo Passionei. W 1474 przeniósł się z Urbino do Mediolanu, gdzie pracował dla księcia Ludovica Sforzy. Ukończył budowę kościoła Santa Maria delle Grazzie (1492-99), zbudował klasztor San Ambrogio i przebudował kościół Santa Maria presso San Satiro. Następnie realizował zamówienia wielmożów w Lombardii i Pawii. W 1499 roku Bramante przeprowadził się do Rzymu. Tam zwrócił uwagę kardynała Della Rovere, przyszłego papieża Juliusza II, który w 1503 roku powierzył mu przebudowę Watykanu. Bramante stworzył pierwszy projekt Bazyliki św. Piotra (1506), która z czasem stała się jednym z najważniejszych miejsc chrześcijaństwa. Po jego śmierci prace nad monumentalną budowlą kontynuowali m.in. Rafael i Michał Anioł Buonarotti.

W swoich projektach Bramante chętnie wykorzystywał złudzenia optyczne, dzięki którym uzyskiwał wrażenie przestrzeni większej niż w rzeczywistości. Wcześniej tego typu zabiegi stosowano raczej w malarstwie. Jego budowle wydawały się wyższe i smuklejsze, a place – przestronniejsze. W swoich rzymskich projektach stosował tzw. wielki porządek, co pozwalało uzyskać idealną równowagę proporcji. Wniesione przez Bramantego budynki wielokrotnie przebudowywano na przestrzeni wieków, przez co ich pierwotny wygląd często znamy tylko z rysunków.

UDOSTĘPNIJ: