Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Jørgen Kastholm

(ur. 1931 – zm. 2007)

Jeden z czołowych duńskich architektów i projektantów mebli XX wieku, zdobywca wielu prestiżowych nagród, m.in. niemieckiej Gute Form w 1969 roku. Już jako młodzieniec uczył się kowalstwa. Studiował na Royal Danish Academy of Fine Arts, zwanej również jako Danish Design School (Danmarks Designskole) pod kierunkiem Finna Juhla. W 1958 roku uzyskał dyplom architekta. W 1960 roku poznał specjalizującego się w projektowaniu mebli drewnianych Prebena Fabriciusa, z którym pracował przez kilka lat. Łączyło ich podobne podejście do pracy i wyczucie stylu. Dążyli do tworzenia minimalistycznych, ponadczasowych i bardzo starannie wykonanych mebli, które mogłyby służyć swoim nabywcom przez dziesięciolecia. Cenili projekty Eamsów i Miesa van der Rohe. W 1961 roku założyli własną pracownię w miasteczku Gentofte. W 1965 wystawili kilka swoich prac na targach mebli w Fredericii i zostali zauważeni przez renomowanego, niemieckiego producenta mebli, Alfreda Killa. Tak rozpoczęła się współpraca, w ramach której Kastholm i Fabricius wyjechali do Stuttgartu. W trakcie pobytu w Libanie zaprojektowali Scimitar Chair oraz meble dla miejscowego biura Scandinavian Airlines. Międzynarodowe uznanie zdobyli w 1966 roku na Targach w Kolonii, gdzie pokazali kolekcję mebli do domu i biura, zyskując nowe zamówienia od producentów. Ich meble na ogół wykonane były ze stali i skóry, co odróżniało je od reszty duńskiego wzornictwa lat 60., w którym dominującym materiałem było drewno. Charakteryzował je minimalistyczny design połączony z wygodą. Najbardziej znane modele to Tulip Chair FK 6725, Grasshopper Chair FK 87 i Scimitar Chair. Tulip Chair przeżył swą drugą młodość po tym, jak „zagrał” w filmie “Diabeł ubiera się u Prady” fotel redaktor naczelnej, granej przez Meryl Streep.

Po ośmiu latach, na skutek nieporozumień, drogi Kastholma i Fabriciusa rozeszły się. Osobno nie powtórzyli sukcesu, który osiągnęli pracując razem w latach 60. W 1971 roku Kastholm przeprowadził się do Niemiec. Skupił się na architekturze i dydaktyce. W latach 1975-96 uczył wzornictwa na Bergische Universitat w Wuppertalu. Zaprojektował też krzesła dla niemieckiego parlamentu i siedzenia do samochodów BMW. Współpracował z takimi markami jak Kill international, Knoll, Harvey Probber, Herman Miller, Gorden Russel, Kusch + Co, Wittmann, Brune i Dauphin. Zawsze hołdował zasadzie, że meble powinny być zarówno wygodne, jak i miłe dla oka. Łączył minimalistyczny design z precyzją wykonania i komfortem użytkownika.

UDOSTĘPNIJ: