Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Imre Makovecz

(ur. 1935 w Budapeszcie, zm. 2011 tamże)

Architekt węgierski, jeden z najważniejszych przedstawicieli architektury organicznej. W 1959 r. ukończył Wydział Budownictwa i Transportu Politechniki w Budapeszcie, a następnie pracował w miejskich biurach projektowych. Jego wczesne prace, takie jak budynki restauracji Tatabánya (1966) i Csákányosi Tavern (1968) wskazują na inspiracje projektami prekursorów architektury organicznej, czyli Franka Lloyda Wrighta, Bruce’a Goffa, Alvara Alto i Rudolfa Steinera. Zachwycał się drzewami – wyraźny wpływ tej fascynacji widać w wielu jego projektach i realizacjach. Ponadto, większość zaprojektowanych przez niego budynków wzniesiono z drewna. W latach 70. Makovecz zaprojektował Centrum Kulturalne w Sárospatak, jeden z najbardziej oryginalnych, powojennych budynków na Węgrzech. Ma on kształt litery U, jest przykryty faliście ukształtowanym dachem z drewnianej dachówki. Motywy w kształcie oczu, znajdujące się na balkonach usytuowanych nad głównym wejściem budynku, zdobią centrum elewacji. Cała konstrukcja dachu jest drewniana, podparta belkami „wyrastającymi” z kolumn. Przywodzi to na myśl gałęzie wyrastające z pnia drzew – częsty motyw w twórczości Makovecza. Architekt inspirował się także węgierską kulturą ludową, czego przykładem jest Centrum Sportowe (1977-9) w Visegrád o drewnianej konstrukcji, zdobione ludową ornamentyką. W Centrum Kultury (1981) Zalaszentlászló i willi Gubcsi (1986) w Budapeszcie wykorzystał całe pnie drzew do podtrzymania konstrukcji. Makovecz zaprojektował wiele wiejskich ośrodków kultury, kościoły, takie jak kościół luterański (1986-90) w Siófok i rzymskokatolicki (1988-90) w Paks, oraz bardzo oryginalny węgierski pawilon wystawowy (1990–92) na Expo 1992 w Sewilli, dzięki któremu stał się znany na świecie.

UDOSTĘPNIJ: