Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Odile Decq

(ur. 1955 w Lavale)

Francuska architektka i urbanistka, jedna z najbardziej znaczących i utytułowanych - obok Zahy Hadid – kobiet we współczesnej architekturze. Dyplom architekta uzyskała w 1978 roku, studiowała w Rennes i w Paryżu, na prestiżowej L'école nationale supérieure d'architecture de Paris-La Villette (ENSAPLV). W 1985 roku wraz ze swoim partnetem Benoit Cornette’em założyła pracownię Odile Decq et Benoit Cornette. W 1998 Cornette zginął w wypadku samochodowym. Decq nadal tworzy pod szyldem pracowni. Stała się znana dzięki realizacji budynku Banque Populaire de l'Ouest w Rennes (1990), który przyniósł jej wiele nagród i otworzył drogę do światowej kariery. W 1996 jej pracownia otrzymała Złotego Lwa na Biennale w Wenecji za scenografię pawilonu francuskiego. Decq najchętniej projektuje budynki użyteczności publicznej – muzea, siedziby banków, kampusy uniwersyteckie i kompleksy mieszkalne. Realizuje w nich koncepcję hyper-tension: przestrzenne, otwarte wnętrza poprzecinane są wiszącymi kładkami i schodami. Istotnym elementem jej projektów są mocne akcenty kolorystyczne: ulubiona przez projektantkę ognista czerwień i intensywny pomarańcz. W 2001 roku głośno stało się o projekcie MACRO - Muzeum Sztuki Współczesnej w Rzymie. Decq rozbudowała stary, zabytkowy budynek browaru, dodając do niego szklaną, nowoczesną konstrukcję. Zawiesiła ją na stalowym stelażu, który nie został osłonięty i jest doskonale widoczny we wnętrzu budynku. W głównym holu muzeum stanęła czerwona, rzeźbiarska konstrukcja, która jest jednocześnie tarasem widokowym, klatką schodową prowadzącą na kolejne kondygnacje, salą ekspozycyjną i dziełem sztuki samym w sobie. Inne znane realizacje Decq to m.in.: Port w Gennevilliers (1994-2001), budynki Uniwersytetu w Nantes (1993-98), Restauracja L’Opera Garnier w Paryżu (2008) i Pavillon 8 w Lyonie. Poza pracą projektanta Decq prowadzi ożywioną działalność dydaktyczną, ma tytuł profesora kilku uniwersytetów. Wykłada m.in. w Londynie, Nowym Jorku, Montrealu, Wiedniu i Dusseldorfie. Jest profesorem l'École Spéciale d'Architecture w Paryżu, zasiada we władzach tej uczelni.

UDOSTĘPNIJ: