Słownik
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #1

Daniel Libeskind

(ur. 1946 w Łodzi)

Współczesny architekt, artysta i scenograf amerykański urodzony w Łodzi, w rodzinie polskich Żydów. Uważany za jednego z czołowych przedstawicieli dekonstruktywizmu. Podobnie jak Zaha Hadid przez długi czas znany był raczej ze swoich szkiców i prac teoretycznych niż ze zrealizowanych projektów. Przez wiele lat koncentrował się na dydaktyce. Wykładał i nadal wykłada architekturę na wielu prestiżowych uczelniach, m.in. Yale University, University of Pensylvania i University of Kentucky. Dopiero w 1989 roku założył własne biuro architektoniczne - Studio Daniel Libeskind, które prowadzi wraz z żoną, Niną. Ale przez kolejne lata projektował głównie do szuflady. Krytycy często uznawali pomysły Libeskinda za niemożliwe do zbudowania. Jego pierwszy, zrealizowany budynek – Felix Nissbaum Haus w Osnabruck w Niemczech – ukończono w 1998 roku, gdy Libeskind miał 52 lata. Uważane za najbardziej znaczącą realizację Libeskinda Muzeum Żydowskie w Berlinie oddano w 1999 roku.

Po tym sukcesie otrzymał zamówienia na kolejne gmachy muzealne, sale koncertowe, budynki uniwersyteckie, hotele, a także centra handlowe. Studio Daniel Libeskind pracuje obecnie nad kilkudziesięcioma projektami na całym świecie. Wśród ukończonych obiektów znalazły się m.in. Muzeum Wojny w Manchesterze (2001), Contemporary Jewish Museum w San Francisco (2008), apartamentowiec The Ascent at Roebling’s Bridge w Kentucky (2008), Royal Ontario Muzeum w Toronto (2007) i Grand Canal Theatre w Dublinie (2010). W Warszawie trwa budowa aprtamentowca Złota 44. Libeskind projektuje też scenografię do przedstawień operowych, m.in. dla Norwegian National Theatre i Deutsche Oper Berlin. Największy rozgłos przyniosło mu uzyskane w 2003 roku zwycięstwo w międzynarodowym konkursie na projekt zagospodarowania miejsca, w którym stały wieże nowojorskiego World Trade Center, zniszczone w zamachu terrorystycznym z 11.09.2001 roku. Wystawy jego projektów pokazywane były w wielu renomowanych muzeach, m.in. MoMA w Nowym Jorku, Centrum Pompidou, Bauhaus Archives i Art Institute of Chicago. Jako jeden z nielicznych czołowych architektów świata nie chciał pracować w Pekinie przed Igrzyskami Olimpijskimi 2008 roku, motywując to względami natury moralnej.

We wczesnych latach życia Libeskind ujawnił wielki talent muzyczny. Uczył się grać na akordeonie i został dziecięcym wirtuozem tego instrumentu. W 1957 roku wyemigrował wraz z rodziną do Izraela, gdzie uczył się w szkole muzycznej. W 1959 roku uzyskał prestiżowe stypendium America Israel Cultural Foundation i grał z samym Izaakiem Perlmanem. W tym samym roku Libeskindowie przeprowadzili się do Nowego Jorku. Daniel podjął naukę w Bronx High School of Science. W 1965 roku uzyskał amerykańskie obywatelstwo. Jego zainteresowania stopniowo przesuwały się w kierunku nauk ścisłych i architektury. W 1970 roku uzyskał dyplom architekta w nowojorskim college’u Cooper Union for the Advancement of Science and Art. Następnie studiował historię i teorię architektury na Essex University, po czym przez krótki czas praktykował u Richarda Meiera i Petera Eisenmana.

UDOSTĘPNIJ: