(1913-2005)
Architekt japoński, absolwent Uniwersytetu Tokijskiego. Po studiach zatrudnił się w pracowni Kunio Mayekawy, dawnego współpracownika Le Corbusiera. Po zakończeniu II wojny światowej założył własne biuro projektowe i zaczął wykładać na Uniwersytecie w Tokio. W swoich projektach łączył elementy modernizmu z japońską tradycją architektoniczną. W 1949 wygrał konkurs na projekt Centrum Pokoju w Hiroszimie (1949-56), dzięki któremu stał się znany. Od tego czasu otrzymywał zlecenia z różnych stron świata, budował w 20 krajach. W ojczystej Japonii zaprojektował wiele budynków użyteczności publicznej: bibliotekę Tsuda College w Tokio (1953-54), budynki ratusza dla kilku japońskich miast - Shimizu (1954), Kurayoshi (1956) i Tokio (1957) oraz obiekty sportowe na Igrzyska Olimpijskie, rozgrywane w Tokio w 1964 roku. Wiele uwagi poświęcał urbanistyce, tematem jego pracy doktorskiej (1959) było „Nowe rozplanowanie miasta Tokio”. W 1987 roku Kenzo Tange otrzymał Nagrodę Pritzkera.