Architekt amerykański. Urodził się w 1925 roku w Filadelfii. Twórca teoretycznych podstaw postmodernizmu w architekturze, które wyłożył w książce „Complexity and Contradiction in Architecture” (1966). Stwierdza w niej, że będące podstawą nowoczesnej architektury i wzornictwa dążenie do prostoty i logiki doprowadziło do zubożenia i wyjałowienia tych dziedzin, przez co stały się nudne i przewidywalne. Przywołuje przykłady budynków, których znakomitość wynika ze złożoności i kontrastowości form, a nie z prostoty. Idee postmodernizmu po raz pierwszy zrealizował w praktyce budując w 1964 roku dom dla swojej matki na przedmieściach Filadelfii. We wnętrzach domu króluje asymetria, pomieszczenia mają nieregularne kształty, liczne kąty i załamania oraz zróżnicowaną wysokość. Projekty Guild House w Filadelfii (1960-63) i Brandt House w Greenwich (1970) mają równie zawiłe wnętrza. Venturi projektował również meble dla firmy Knoll – przede wszystkim krzesła, dekoracyjne, nawiązujące do stylów historycznych. W 1991 roku otrzymał prestiżową Nagrodę Pritzkera. Bywa określany jako „postmodernista propagujący tandetę dojrzałego kapitalizmu”.