Słownik pojęć z zakresu architektury, sylwetki architektów

James Stirling

(ur. 1924 w Glasgow - zm. 1992 w Londynie)

Przedstawiciel tendencji hi-tech w architekturze angielskiej, laureat Nagrody Pritzkera w 1981 roku. W latach 1945-50 studiował architekturę na Uniwersytecie w Liverpoolu. W 1956 założył wraz z Jamesem Gowanem biuro projektowe Stirling and Gowan. Ich najbardziej znaną, wspólną realizacją jest budynek wydziału inżynierii Uniwerystetu w Leicester (1959). Wyraźnie wyeksponowana konstrukcja budynku podkreśla jego przeznaczenie jako miejsca kształcenia przyszłych inżynierów. Od 1963 roku Stirling prowadził firmę sam. Jego budynek wydziału historii Uniwersytetu Cambridge (1964-67) ma przestronne atrium otoczone galeriami i przykryte przeszklonym dachem. Z upływem lat mocne akcenty technologiczne w projektach Stirlinga ustąpiły miejsca bardziej złożonym, eklektycznym rozwiązaniom. W swojej ostatniej, dużej realizacji - aneksie do Staatsmuseum w Stuttgardzie (1979-84) - architekt odchodzi od surowej formy hi-tech i nawiązuje do stylów historycznych. Budynek ten można określić jako postmodernistyczny, choć zachowuje on pewną dyscyplinę formy typową dla rozwiązań hi-tech. Po śmierci Stirlinga biuro przejął jego wieloletni współpracownik Michael Wilford, który zrealizowano liczne nieukończone projekty Stirlinga, m.in. Państwową Akademię Muzyki i Sztuk Pięknych w Stuttgarcie. Imieniem Stirlinga nazwano przyznawaną od 1996 roku brytyjską nagrodę architektoniczną.