Słownik pojęć z zakresu architektury, sylwetki architektów

Peter Eisenman

Amerykański architekt, teoretyk i wykładowca, uważany za jednego z głównych reprezentantów dekonstruktywizmu. Urodził się w 1932 roku w Newark, w stanie New Jersey. Studiował architekturę na Cornell University, Columbia University oraz w brytyjskim Cambridge. Obecnie wykłada na Yale Schoolof Architecture. W latach 60. wraz z czterema architektami: Johnem Hejdukiem, Michaelem Gravesem, Charlesem Gwathmeyem i Richardem Meierem tworzył grupę twórczą New York Five, zainspirowaną pracami Le Corbusiera. W tym okresie Eisenman otrzymał kilka grantów od wspierającej sztukę i architekturę Graham Foundation. Przyjaźnił się z francuskim filozofem Jacquesem Derridą, którego idee były dla dekonstruktywistów źródłem inspiracji. Utrzymywał też kontakty z innymi europejskimi intelektualistami, takimi jak wybitny amerykański wykładowca i krytyk architektury Colin Rowe i włoski historyk i teoretyk architektury Manfredo Tafuri. W swoich projektach Eisenman dążył do wyzwolenia formy architektonicznej od ograniczeń narzucanych jej przez funkcję i inne uwarunkowania. Jego rozważania są istotne z akademickiego punktu widzenia, ale nie najlepiej sprawdzają się w praktyce. Budynki Eisenmana często krytykowane są jako niewygodne, wadliwie skonstruowane i nieprzyjazne dla użytkowników. Niektóre z nich, jak Wexner Center for the Arts (1989), wymagały reorganizacji wnętrz. Inne, najbardziej znane realizacje Eisenmana to: Nunotani Building w Tokio (1991), Greater Columbus Convention Center (1993), Pomnik pomordowanych Żydów Europy w Berlinie (2005), stadion Uniwersytetu w Phoenix (2006) i Miasto Kultury Galicji w Santiago de Compostela (w budowie).