Słownik pojęć z zakresu architektury, sylwetki architektów

Pier Luigi Nervi

Włoski architekt modernistyczny. Urodził się w 1891 roku w Lombardii, zmarł w 1979 w Rzymie. Absolwent Szkoły Inżynierskiej w Bolonii (1913). Po ukończeniu studiów pracował jako inżynier. W 1920 roku założył własną firmę. Po latach stała się ona rodzinnym przedsięwzięciem, kiedy zatrudnili się w niej trzej synowie Nerviego. Nervi zyskał renomę jako architekt i konstruktor. Jego pierwszym, znaczącym dziełem jest zbudowany w 1932 roku stadion miejski we Florencji z 35 tysiącami miejsc siedzących. Kolejne znane realizacje to Kwatera Główna UNESCO w Paryżu (1950, wspólnie z Marcelem Breuerem i Bernardem Zehrfussem), wieża Pirelli w Mediolanie (1950, wspólnie z Gio Pontim), Stadion Olimpijski w Rzymie (1960), Audytorium Pawła VI w Watykanie (1971). W większości swoich prac Nervi stosował konstrukcję z przecinających się betonowych żeber, z polami międzyżebrowymi wypełnionymi płytami. Cenił proste, oszczędne rozwiązania, stosował prefabrykaty. W latach 1948-1949 zaprojektował i skonstruował halę wystawową Torino Esposizioni w Turynie. W czasie budowy korzystano z rusztowania jezdnego, które Nervi opatentował. W latach 1946-1961 kierował katedrą konstrukcji i materiałoznawstwa na wydziale architektury w Rzymie. W 1961 roku otrzymał doktorat honoris causa Politechniki Warszawskiej.