Słownik pojęć z zakresu architektury, sylwetki architektów

Max Berg

Niemiecki architekt modernistyczny i urbanista, działacz Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD). Urodził się w 1870 roku w Szczecinie, zmarł w 1947 w Baden-Baden. Przez wiele lat mieszkał i pracował we Wrocławiu jako architekt miejski (1909-1924). Tam też wznosi się jego najsłynniejsza budowla i zarazem jedna z ikon Wrocławia – wczesnomodernistyczna Hala Stulecia (niem. Jahrhunderthalle), zwana również Halą Ludową. Ten okazały, sportowo-widowiskowy obiekt został wybudowany w latach 1911-1913, a jego otwarcie było częścią hucznych, pruskich obchodów setnej rocznicy pokonania Napoleona. Odważny i kosztowny projekt Berga wygrał rozpisany przez miasto konkurs, na który zgłoszono ponad 40 prac. W momencie powstania Hala była obiektem wyjątkowym ze względu na swoje żelbetowe przekrycie – wówczas największe na świecie. Kopuła przykrywająca budynek ma 67 m średnicy. Hala osiąga wysokość ma 42 m i szerokość 95 m. Może pomieścić 10 tysięcy osób. W 1962 została wpisana do rejestru zabytków, a w 2006 roku – na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Inne, znane realizacje Berga to elektrownie wodne na Odrze w pobliżu mostu Południowego i Północnego oraz Dawna Łaźnia Miejska we Wrocławiu. Wśród niezrealizowanych projektów wyróżniają się śmiałe koncepcje urbanistyczne Wielkiego Berlina (1910 rok) oraz projekty przebudowy centrum Wrocławia (1919), z zaplanowanymi tam wieżowcami, i centrum Zabrza (1928).