Słownik pojęć z zakresu architektury, sylwetki architektów

Bruno Taut

Wybitny architekt niemiecki, jeden z najbardziej wpływowych członków stowarzyszenia Werkbund. Urodził się w 1880 roku w Królewcu, w Prusach Wschodnich. Po zdaniu matury uczęszczał do szkoły budowlanej, a następnie przez kilka lat uczył się zawodu. W 1906 roku osiadł w Berlinie i założył biuro architektoniczne. Zaprojektował kilka przełomowych, modernistycznych osiedli (1913-1931), które na wiele dziesięcioleci wyznaczyły standardy budownictwa mieszkaniowego w Europie. Mieszkania w jego budynkach, w odróżnieniu od ciasnych i ciemnych klitek w kamienicach czynszowych, były przestronne i jasne, miały własne kuchnie, łazienki i balkony. Taut popierał ideę budownictwa socjalnego, projektując niedrogie, ale nowoczesne i funkcjonalne mieszkania. W 2008 roku cztery berlińskie osiedla jego autorstwa: Gartenstadt Falkenberg, Schillerpark, Britz-Hufeisensiedlung i Carl Legien zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Stosując proste, geometryczne formy, starannie dopracowując detale i uwzględniając najbliższe otoczenie budynków, Taut wprowadził do urbanistyki nową jakość. Jego znakiem rozpoznawczym jest bogata i ekspresyjna kolorystyka budynków, przełamująca obowiązujący wcześniej dyktat szarości. W 1933 roku Taut musiał wyjechać z Niemiec. Określany mianem „kulturowego bolszewika” i ścigany przez hitlerowców, uciekł do Japonii, gdzie napisał swoją „Teorię architektury”. W 1936 roku został powołany do Akademii Sztuk Pięknych w Istambule. Podobnie jak grupa innych niemieckich intelektualistów, przeciwników faszyzmu, znalazł schronienie w Turcji. Zmarł w Istambule w 1938 roku.