Słownik pojęć z zakresu architektury, sylwetki architektów

Peter Zumthor

(ur. 1943 w Bazylei)

Wybitny szwajcarski architekt, laureat Nagrody Pritzkera (2009) i Nagrody Miesa van der Rohe (1999). Jego ojciec był stolarzem. Jako młody chłopak Zumthor uczył się zawodu cieśli, a w 1963 roku rozpoczął naukę w Szkole Sztuki Użytkowej w Bazylei. W połowie lat 60. studiował architekturę i projektowanie przemysłowe w prestiżowym Pratt Institute w Nowym Jorku. W 1968 roku zatrudnił się w Wydziale Ochrony Zabytków w kantonie Graubunden w rodzinnej Szwajcarii. Praca nad renowacją historycznych budynków pozwoliła mu na lepsze poznanie tradycyjnych konstrukcji i właściwości naturalnych materiałów budowlanych, takich jak drewno i kamień. Wiedzę tę wykorzystał w swoich projektach. Własną pracownię architektoniczną założył w 1979 roku w miasteczku Haldenstein w Szwajcarii i prowadzi ją do dziś. Wykładał architekturę na wielu uniwersytetach, m.in. w Stanach Zjednoczonych i w Niemczech. Od 1996 roku jest profesorem Accademia di Architettura w Mendroisio w Szwarjcarii. Do jego najbardziej znanych prac należy Dom Sztuki w Bregencji (1999) – budowla z betonu i szkła, z pięknym widokiem na Jezioro Bodeńskie. Otrzymał za nią Nagrodę Architektoniczną Carlsberga. Międzynarodowe uznanie przyniosły mu także łaźnie w Vals w Szwajcarii (1999), przywodzące na myśl jaskinie, oraz Pawilon Szwajcarski na wystawie Expo 2000, który po imprezie został rozebrany i oddany do recyklingu. W 1999 roku, wraz z Louise Bourgeois, zaprojektował memoriał ofiar dawnych procesów o czary w Varanger w Norwegii. Inne, znane zagraniczne realizacje Zumthora to Rezydencja Cloud Rock w Moab w stanie Utah (1999), Libańskie Centrum Ruchu i Tańca w Londynie (1997) i Muzeum Kopalni Cynku Almannajuvet Sauda w Norwegii (2003).